دتکتور های اعلام حریق دتکتورهای حرارتی
۲۰ شهریور

دتکتور های اعلام حریق

دتکتور های اعلام حریق: دتکتورهای حرارتی

دتکتور های اعلام حریق دتکتورهای حرارتی

بر خلاف سایر دتکتورها، دتکتورهای حرارتی به راحتی وقوع آتش سوزی را تشخیص نمی دهند. این دتکتورها به تغییرات دما حساس هستند و با افزایش ناگهانی آن، عمل می کنند. از این دتکتورها معمولا در اماکنی که دارای دمای ثابتی هستند استفاده می شود، که می توان به اتاق های کوچک و یا آشپزخانه ها، اشاره نمود. از این دتکتورها نباید در جاهایی که دما پیوسته در حال نوسان است، استفاده کرد.

دتکتورهای شعله ای

همانطور که از اسم این نوع دکتورها مشخص است، این دتکتورها قادر به تشخیص شعله آتش می باشند. ین دتکتورها برای مکان هایی که احتمال وقوع آتش سوزی در آن ها بسیار است، مناسب می باشد. به طور کلی دتکتورهای شعله ای به دو دسته تقسیم می گردند:

دتکتورهای فرابنفش و دتکتورهای مادون قرمز. در ادامه با ما همراه باشید تا به طور خلاصه هر کدام را بررسی کنیم.

  • دتکتور فرابنفش: این دتکتورها با تشخیص نور فرابنفش ایجاد شده از آتش سوزی توانایی تشخیص حریق را دارند. عملکرد این دتکتورها بسیار سریع است طوری که قادر به تشخیص شعله آتش و یا انفجار در کمتر از ۵ میلی ثانیه است. البته برای جلوگیری از خطاهای احتمالی در تشخیص آتش سوزی معمولا این دتکتورها را با ۴ ثانیه تاخیر طراحی می نمایند.
  • دتکتور مادون قرمز: این دسته از دتکتورها بر اساس تشخیص انتشار حرارت ناشی از شعله آتش عمل می کنند. سرعت تشخیص این دتکتورها حدودا ۵ ثانیه می باشد. اگر در محیط مورد نظر اشیا داغ وجود داشته باشد، احتمال خطای دتکتورها بالا می رود. البته این مشکل را می توان با تعیین الگوریتم های مناسب که قادر به تشخیص فرکانس فلیکرینگ شعله آتش هستند رفع کرد.

چگونه دتکتورهای اعلام حریق را بهتر بشناسیم؟

دیدگاه بگذارید

4 × یک =